//////

DWA RODZAJE INTERAKCJI

Wyrażając siebie; w. różnych zachowaniach, dziecko otrzymuje informację zwro­tną pozwalającą na zmianę, modyfikowanie zachowań, a‘’przez, to ich rozwijanie i doskonale­nie w interakcjach z innymi ludźmi. Także doro­sły w interakcji z’ dzieckiem . dzięki otrzymywa­nym informacjom dostraja się do potrzeb dziecka. Aby -procćs ten pomagał w rozwoju dziecka i dorosłego, ten  drugi musi się starać poznać własne możliwości i możliwości wychowanka. Można wyróżnić dwojakiego rodzaju interakcje: interakcję „ja“ (dziecko-podmiot) — inni ludzie, czyli świat podmiotowy,— interakcję „ja“ (dziecko-podmiot)świat przedmiotowy, który też można nazwać ludzkim, ponieważ jest on w dużej części modyfikowany i tworzony przez człowieka. 

Read Users' Comments (0)

CO ROZUMIEMY PRZEZ INTERAKCJĘ?

Co należy rozumieć przez interakcję? G. Shugar uważa, że podstawową jednostką interakcji podmiot — podmiot jest koordynacja zachowań wobec wspólnej linii działania V czyli uzgad­nianie zachowań we wspólnym działaniu, aby po­siadały one strukturę dojrzałą, tzn. złożoną, spójną logicznie- ukierunkowaną na osiągnięcie celu. Zmiany w strukturze działania dziecka, a więc rozwój,  polegają na wzrastającej możliwości po­znawania własnego działania i funkcjonowania w roli podmiotu działania, przez co interakcja dziecko — dziecko i dziecko — dorosły staje się bardziej dojrzała. Drugi.typ  interakcji między podmiotem.i śro­dowiskiem przedmiotowym to koordynacja, zacho­wań wobec finii działania wyznaczonej przez dziecko uzwględniająca cechy bodźców dostarczanych przez środowisko przedmiotowe.

Read Users' Comments (0)

DOMINUJĄCE W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

Zarówno w pierw­szym, jak i w drugim typie interakcji dziecko jest działającym podmiotem. Inaczej mówiąc dzie­cko wyraża siebie-w działaniu, które się przeja­wia w różnych formach aktywności, różnych for­mach ekspresji komunikowania z otoczeniem. Owe formy aktywności,stają się podstawą konstruowania przez dziecko, własnej osobowości. Dominującą w wieku przedszkolnym jest interakcja dziecka z  dorosłym. Jest to podstawowy sposób komuni­kowania się, a przez to odkrywania świata. W tym okresie rozwojowym dziecko poznaje świąt ynie tylko poprzez drugiego człowieka, ale także poprzez działanie na^ przedmiotach, pozna­wanie funkcji, jakie pełnią, relacji,’w .jakie wcho- , dzą z innymi przedmiotami. 

Read Users' Comments (0)

PODSTAWOWY WARUNEK OPTYMALIZACJI

Zakładamy, że jednym z wielu, ale podstawo­wym warunkiem optymalizacji tzw. środowiska wychowawczego, jest poznanie cech charaktery­stycznych dla rozwoju psychicznego i fizycz­nego dziecka. Poznanie to dokonywać się może przy wykorzystaniu mechanizmów interakcyjnych, o któ­rych będzie mowa dalej, za pomocą metody obserwacji zachowań dziecka‘. Podczas obserwa­cji wychowawca może szukać odpowiedzi na takie podstawowe’pytania:Jakie jest dziecko, jak się rozwija?Czy moje wobec niego zachowania wpływają, na stymulowanie jego rozwoju? ‚ Jak postępować, aby rozwój dziecka wspomagać, a nie hamować?Czy moje postępowanie może zmienić interakcje z dzieckiem tak, aby rozwijały się jego  możliwości?

Read Users' Comments (0)

ZAGADNIENIA ZWIĄZANE Z EMOCJAMI

Nie wszystkie rodzaje aktywności dziecka zostaną tutaj zaprezentowane. Skoncentrujemy się na temat konieczności poznawania możliwości rozwoju dziecka na­pisano już bardzo dużo, mniej natomiast, w jaki sposób to robić w codzien­nej praktyce pedagogicznej-głównie na pewnych zagadnieniach związany z kontaktami społecznymi dziecka, jego myśleniem, mową i ekspresją emocji.  Inne za­gadnienie związanej z emocjami to sposób . ich wyrażania wprost lub przy użyciu mechanizmów za-; cierających ich pierwotne znaczenie. Przy omawia­niu obu tych zagadnień podstawowym przedmio­tem zainteresowania będą tu oczywiście techniki obserwacyjne mogące służyć lepszemu przyjrze­niu się tym problemom.

Read Users' Comments (0)

INGEROWANIE W ROZWÓJ DZIECKA

Zanim przejdziemy  do rozważań na temat ~ różnych technik obserwacyjnych, zastanówmy się nad odpowie­dzią na-pytanie, czy nauczyciel ma prawo obserwo­wać dziecko, kto i co daje mu’pozwolenie na inge­rowanie w rozwój dziecka. Używa się przecież powiedzenia „wychowanie to wielka odpowiedzialność’. Sko­ro tak jest,.czy możemy obserwować dziecko, a na tej  podstawie organizować proces wychowawczy? Czy rze­czywiście zdajemy sobie, sprawę z odpowiedzialności, .która wiąże, się z wkraczaniem w życie ludzkie? Czy takie baczne, precyzyjne przyglądanie się dzie­cku ułatwia to. ważne zadanie i daje nam moralne prawo do dokonywania zmian w jego osobowości? 

Read Users' Comments (0)

DIAGNOZOWANIE CECH ROZWOJU

Jakie nauczyciel musi spełniać warunki, aby prze­prowadzana obserwacja’pozwoliła na rzetelne i niezakłamane diagnozowanie cech rozwoju psychicznego i fizycznego dziecka?Na pierwsze postawione pytanie odpowiadamy pozy­tywnie. Uważamy, że nauczyciel ma prawo i obo- , wiązek dokonywania obserwacji dzieci pod warunkiem, że. zdaje, sobie sprawę z tego, że przedmiotem jego obserwacji jest człowiek-i dlatego zanim do takiego działania przystąpi musi odpowiedzieć na pytanie, czy jest do tego działania przygotowany, czy. ono dziecku pomoże, czy nie zaszkodzi? Przygotowanie do dokony­wania obserwacji, analizowania zebranych materiałów, wykorzystywania wyników obserwacji do organizacji procesu wychowawczo-dydaktycznego to m.in.:znajomość takich, dziedzin wiedzy, jak psychologia,pedagogika, niektóre elementy medycyny dotyczące roz­woju człowieka, znajomość technik obserwacyjnych,znajomość sposobów zbierania danych, znajomość sposobów analizy i interpretowania. da­nych uzyskanych na drodze obserwacji,wiedza o sposobach wykorzystania danych dla op­tymalizowania środowiska wychowawczego dziecka

Read Users' Comments (0)